Αναδημοσίευση - Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας που εορτάζεται στις 15 Μαΐου ο Ηγούμενος της ιστορικής Ιεράς Μονής Παναγίας Προυσιώτισσας π. Ιωαννίκιος Βαρβαρέλης μιλά αποκλειστικά στην «Ρolitical»:
“Οικογένεια και χριστιανικές αξίες ανάχωμα απέναντι στην παιδική παραβατικότητα”
στον Κώστα Ζαφειρίου
Η οικογένεια, ως το θεμέλιο της κοινωνίας και «μικρή Εκκλησία», δέχεται σήμερα ισχυρές πιέσεις, με την ψηφιακή αποξένωση να υποκαθιστά τη γονεϊκή καθοδήγηση τονίζει με αποκλειστικές δηλώσεις του στην «Ρ» ο Ηγούμενος της ιστορικής Ιεράς Μονής Παναγίας Προυσιώτισσας π. Ιωαννίκιος με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Οικογένειας που τιμάται στις 15 Μαΐου. Ο Πανοσιολογιώτατος της «Κυράς της Ρούμελης» επισημαίνει ακόμη ότι «όταν οι χριστιανικές αξίες της αγάπης και της θυσίας απουσιάζουν, η παιδική παραβατικότητα αναδύεται ως κραυγή αγωνίας για την έλλειψη προτύπων και ορίων». Ο Ηγούμενος του σπουδαιότερου προσκυνήματος της Στερεάς Ελλάδος υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη για εν Χριστώ αναγέννηση της οικογένειας ώστε το σπίτι να καταστεί πάλι απάνεμος λιμένας, όπου τα παιδιά θα γαλουχούνται με τις παραδόσεις μας, υπό το φως της Θείας Χάριτος.
Η Ιερά Μονή Προυσού στην Ευρυτανία, σκαρφαλωμένη σε απόκρημνους βράχους, αποτελεί πνευματικό φάρο της Ορθοδοξίας. Φιλοξενεί τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Προυσιώτισσας, προστάτιδας των παιδιών, που ήρθε από την Προύσα της Μικράς Ασίας. Η Μονή υπήρξε καταφύγιο αγωνιστών το 1821 και συνδέεται στενά με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με τον Γέροντα Ιωαννίκιο Βαρβαρέλη, πνευματικό ανάστημα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, μας μίλησε με τη χαρακτηριστική ζεστή και πατρική φωνή του, καταθέτοντας λόγους πνευματικής αφύπνισης για την κρίση που βιώνει σήμερα η ελληνική οικογένεια.
Ιερά αποστολή η ανατροφή παιδιών
«Η θεοίδρυτη οικογένεια που είναι το κύτταρο της κοινωνίας μας, βρίσκεται στο στόχαστρο, βάλλεται δυστυχώς από παντού. Η οικογένεια όμως είναι και μια μικρή Εκκλησία. Δηλαδή μέσα στο σπίτι πρέπει από τους γονείς να καλλιεργείται η αγάπη, η υπομονή και η θυσία, αξίες που αποτελούν το θεμέλιο της χριστιανικής ζωής. Μέσα από την οικογένεια θα μάθει τις πρώτες λέξεις το παιδί, θα μάθει την ιστορία του τόπου του, τις παραδόσεις, τις προσευχές. Όλα ξεκινούν από την οικογένεια. Αυτή είναι η βάση. Η μητέρα και ο πατέρας πρέπει να φροντίζουν για τα παιδιά. Η ανατροφή των παιδιών με «νου Χριστού» θεωρείται η πιο σημαντική αποστολή των γονέων, ανώτερη από την υλική αποκατάσταση. Δυστυχώς σήμερα η οικογένεια χάνει την αποστολή της και μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι γονείς που εγκαταλείπουν το παιδί τους ή τα παιδιά τους λόγω επαγγελματικών ή άλλων υποχρεώσεων. Συχνά λένε στα παιδιά τους «δες τηλεόραση, πάρε το τάμπλετ ή το κινητό και μή μιλάς…Έχω δουλειά τώρα».
«Σιωπή, Οθόνες, Μοναξιά»
Και ο Καθηγούμενος συνεχίζει: «Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε γεμίσει λογοθεραπευτές. Και ξέρετε γιατί; Διότι τα παιδιά αποκτούν προβλήματα και η αιτία είναι ο πατέρας και η μητέρα. Γιατί; Μα δεν μιλούν πλέον στα σπίτια, ο διάλογος έχει αντικατασταθεί με το κινητό, τον υπολογιστή και την τηλεόραση. Δεν ασχολούνται οι γονείς με τα προβλήματα των παιδιών τους, τις απορίες τους. Έτσι τα παιδιά έχουν μάθει να μιλούν με τους διαδικτυακούς φίλους τους με μηνύματα σε αυτή την δήθεν γλώσσα επικοινωνίας, τα greeklish. Ρωτάνε το ΑΙ αντί τους γονείς τους. Έτσι το παιδί μεγαλώνει μόνο του, με λάθος τρόπο, έξω από την οικογένεια».
«Η παραβατικότητα «κραυγή» προσοχής»
Ο Γέροντας της Ιεράς Μονής αναφέρεται και στην παιδική παραβατικότητα: «Εξομολογώ πολλούς ανθρώπους, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι γονείς. Όλοι έχουν πρόβλημα με όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους. Οι γονείς, ως πνευματικοί οδηγοί, οφείλουν να διδάσκουν με το παράδειγμά τους, ανατρέφοντας τα παιδιά με «νου Χριστού», ώστε η οικογενειακή εστία να παραμένει ακλόνητο θεμέλιο πνευματικής ζωής και αληθινής ενότητας. Η παιδική παραβατικότητα ξέρετε είναι και μια «κραυγή» για προσοχή και αγάπη, που πηγάζει από την πνευματική αποξένωση και την έλλειψη ορίων. Όταν η οικογένεια παύει να είναι λιμάνι ασφάλειας και ορθών προτύπων, το παιδί αναζητά διέξοδο σε αποκλίνουσες συμπεριφορές. Η θεραπεία δεν βρίσκεται στην καταστολή, αλλά στην επανασύνδεση με τις χριστιανικές αξίες, τη συγχώρεση και την ουσιαστική επικοινωνία.
Η αποστολή της οικογένειας είναι όπως βλέπετε ιερή, είναι δύσκολη αλλά όταν εκτελείται «κατά Χριστόν» το αποτέλεσμα είναι λαμπρό. Ο μοναχισμός προσεύχεται αδιάλειπτα για την οικογένεια, καθώς η υγιής οικογένεια είναι το «φυτώριο» από το οποίο προέρχονται τόσο οι καλοί χριστιανοί όσο και οι αυριανοί κληρικοί».