Ενορία, η πνευματική οικογένεια

π. Αυγουστίνος Βλάχος (αρχιμανδρίτης Ι.Μ. Ν.Ιωνίας)- Το έργο αυτό δεν είναι δικό μας. Ανήκει στη χάρη Του Θεού. Εκείνος ευλόγησε την πρόθεση, Εκείνος, δια πρεσβειών του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, ενίσχυσε την προσπάθεια, Εκείνος ένωσε τα πρόσωπα, τις διαθέσεις και τις προσφορές. Και η εμπειρία αυτή έρχεται, μέσα στο κατανυκτικό κλίμα των αγίων αυτών ημερών, να μας υπενθυμίσει πως η ενορία δεν είναι απλώς ένας χώρος λατρείας. Είναι η πνευματική μας οικογένεια, το κοινό μας Σώμα, με κεφαλή του Τον Χριστό, το οποίο συμπάσχει για κάθε μέλος του. Είναι η κοινωνία των προσώπων, ο τόπος όπου ο ένας αναλαμβάνει λίγο απ' το βάρος του άλλου, ώστε ο σταυρός του καθενός μας να γίνεται ελαφρότερος και η ελπίδα πιο διακριτή.
Θέλω, μέσα από την καρδιά μου, να ευχαριστήσω όλους όσους διαχρονικά συμβάλλουν στο έργο του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου και στην προετοιμασία των «δεμάτων αγάπης», τους ανώνυμους και τους επώνυμους δωρητές, τους καλούς μας φίλους που μας στηρίζουν και μας αγαπούν, όλους εκείνους που προσέφεραν με αγάπη, με ευγένεια, με διάκριση και αληθινό εκκλησιαστικό φρόνημα, διάφορα είδη και ποσά. Εύχομαι ολόψυχα ο Πανάγαθος Θεός ν' ανταποδίδει στον καθένα κατά την καρδία του και να τους αξιώσει ν' απολαύσουν τον μισθό της αγάπης και της ελεημοσύνης τους στην ουράνια Βασιλεία Του.
Ιδιαιτέρως, όμως, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τις καλές μου συνεργάτιδες στο Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο, τη Δήμητρα Μαρίνου, την Ευγενία Κοντογιάννη, την Αθανασία Φωτιάδου και τη Ζωή Γιαμουρίδου, για τον κόπο τους, για τη θυσιαστική τους προσφορά, για τη διακριτική τους παρουσία και για την πολλή αγάπη με την οποία διακόνησαν αυτή την όμορφη και ευλογημένη προσπάθεια!
Παρακαλώ όλους σας αδελφοί μου, να εύχεστε για κάτι που στις ημέρες μας, δυστυχώς, δεν είναι αυτονόητο: Να μας χαρίζει ο Θεός καρδία ελεήμονα και φρόνημα εκκλησιαστικό, ώστε να μη συνηθίσουμε ποτέ τον πόνο που υπάρχει γύρω μας και να μη σκληρύνει η ψυχή μας απέναντι στην ανάγκη του αδελφού μας. Γιατί, αν κάτι παρηγορεί αληθινά μέσα στην ταραγμένη εποχή που ζούμε, είναι ότι ο Θεός εξακολουθεί να εργάζεται μέσα από απλούς ανθρώπους, μέσα από μεγάλες αλλά και μέσα από μικρές, φαινομενικά ασήμαντες, ίσως, κινήσεις, μέσα από προσφορές που ο κόσμος μπορεί να προσπεράσει, η Εκκλησία όμως τις αναγνωρίζει ως μεγάλες και είναι πραγματικά μεγάλες, γιατί γεννιούνται από αληθινή αγάπη!
Καλή Ανάσταση, καλή και ευλογημένη πορεία προς το κενό μνημείο και την καινή ζωή!